کتابخانه ملی آلمان (به آلمانی: Deutsche Nationalbibliothek) در سال ۱۹۹۰ بر مبنای پیمان وحدت دو آلمان، با ترکیب و ادغام کتابخانه‌های ملی موجود در لایپزیگ (Deutsche Bucherei تاسیس ۱۹۱۲) و فرانکفورت (Deutsche Bibliothek تاسیس ۱۹۷۴) و نیز آرشیو موسیقی برلین (Deutsche Musikarchive تاسیس ۱۹۷۰) به وجود آمد.

وظایف این کتابخانه به عنوان یک مرکز ملی اطلاع رسانی عبارتست از: گرد آوری کل انتشارات آلمان و کتابهای آلمانی زبان در جهان از سال ۱۹۱۳ به بعد، حفظ و نگهداری دراز مدت مجموعه، دبیزش و سازماندهی جامع آنها. این وظایف کتابخانه را ملزم میکندکه ضمن انتشار کتابشناسی ملی دسترسی نا محدود افراد را به مجموعه تامین کند. مسؤولیتهای کتابخانه ملی آلمان منطبق با تعریفی است که یونسکو از کتابخانه‌های ملی داده است.

مجموعه کل کتابخانه ملی آلمان ۱۵ میلیون مدرک است ( در سال ۱۹۹۷) به اضافه ۷۹۰ هزار موسیقی ضبط شده و چاپی که در برلین نگهداری می شود. سالانه حدود ۳۰۰۰۰۰ مدرک به مجموعه اضافه می شود.کتابخانه ملی آلمان یک کتابخانه واسپاری است و قانون فهرست نویسی پیش از انتشار را اجرا می کند. کتابخانه ملی بر مبنای قانون ۱۹۹۰ یک سازمان مستقل و کاملا خود مختار است و نظارت عالی آن با وزارت کشور است. وظایف ملی کتابخانه عبارتست از: تدوین قواعد برای برگه آرایی؛ تدوین قواعد برای فهرست نویسی؛ همکاری ملی و نگهداری فهرستهای مستند موضوعی، مشاهیر و سازمانها؛ تهیه و تدوین استاندارد، و معیارهای کتابداری و کتابخانه ها؛ مرکز ملی ISSN؛ اجرای برنامه «ایجاد و ارتباط گسترده بین سازمانهای اطلاع رسانی و انجمن های کتابداری».

در زمینه همکاری های بین المللی وظایف زیر را بر عهده دارد: شرکت فعال در کنفرانس کتابخانه های ملی اروپا (CENL) ؛ شرکت فعال در کنفرانس ایفلا؛ اجرای برنامه کنترل جهانی کتابشناختی؛ اجرای برنامه مارک بین المللی و یونی مارک (UBCIM)؛ شرکت فعال در کمیسون حفاظت و دستیابی اروپا (ECPA)؛ شرکت فعال در کمیسیون حفاظت و دستیابی آمریکا (CAB)؛ همکاری با یونسکو، ISO و انجمن بین المللی موسیقی.