پی اچ چند ماده معروف
ماده pH
اسید کلریدریک، ۱۰M
-۱٫۰
اسید باتری
۰٫۵
اسید معده
۱٫۵ – ۲٫۰
آبلیمو
۲٫۴
نوشابه
۲٫۵
سرکه
۲٫۹
پرتقال یا آبمیوه سیب
۳٫۵
رب گوجه فرنگی
۴٫۰
آبجو
۴٫۵
باران
<۵٫۰
قهوه
۵٫۰
چای
۵٫۵
ادرار
۶٫۰
شیر
۶٫۵
آب خالص
۷٫۰
آب دهان فرد سالم
۶.۵ – ۷٫۴
خون
۷٫۳۴ – ۷٫۴۵
آب دریا
۷٫۷ –۸٫۳
صابون
۹٫۰ – ۱۰٫۰
آمونیاک
۱۱٫۵
ماده سفید کننده
۱۲٫۵
سود سوزآور
۱۳٫۵

پی‌اچ یا پ هاش (به انگلیسی: pH، مخفف potential of hydrogen) یک کمیت لگاریتمی است که میزان اسیدی یا بازی بودن مواد را مشخص می‌کند. بیشتر آبزیان فقط در پی‌اچ بین ۵ تا ۹ زنده می‌مانند.

تعریف و تاریخچه

بررسی غلظت یون هیدروژن در اواخر سده نوزدهم برای برخی از صاحبان صنایع شیمیایی اهمیت ویژه‌ای پیدا کرد. به عنوان مثال غلظت یون هیدروژن در طول فرایند تخمیر و فعالیت مخمرها اثر می‌گذارد و لازم است که غلظت یون هیدروژن دایماً مورد بررسی قرار گیرد. از طرفی چون غلظت یون هیدروژن معمولاً عددی بسیار کوچک است و کار کردن با آن دشوار است، نخستین بار سورِن سِن دانشمند دانمارکی در سال ۱۹۰۹ میلادی مقیاسی به نام pH را بنا کرد. بنا به تعریف، pH برابر منفی لگاریتم مبنای ۱۰ غلظت مولی یون هیدروژن فعال در محلول است.

شرایط

شناساگرها (Indicators)

شناساگرها در محیط‌های اسیدی یا بازی به رنگ‌های متفاوتی درمی آیند. از شناساگرها برای تعیین pH محلول‌ها استفاده می‌شود.

-استفاده از شناساگرهای شیمیایی وقت گیر و همراه با اشتباه در تعیین دقیق pH است؛ از این رو امروزه از pH سنج دیجیتالی استفاده می‌شود.

برای مشاهده لیست کامل شناساگرها و همچنین تغییرات رنگ آن‌ها در محیط‌های مختلف، به عکس رجوع کنید.