مهدی فدایی مهربانی نویسنده و پژوهشگر ایرانی حوزه فلسفه، عرفان و فلسفه سیاسی است. مهربانی هم اکنون عضو هیئت علمی گروه علوم سیاسی دانشگاه تهران است. فدایی مهربانی برگزیدهٔ جشنواره فارابی و کتاب سال جمهوری اسلامی ایران است. از وی تاکنون آثاری نظیر «پیدایی اندیشه سیاسی عرفانی در ایران» (نشر نی)، «ایستادن در آنسوی مرگ: پاسخ‌های کربن به هایدگر از منظر فلسفهٔ شیعی» (نشر نی)، «حکمت، معرفت و سیاست در ایران» (نشر نی) و «چه باشد آنچه خوانندش سیاست؟» (نشر فلات) منتشر شده است. او در کتاب اخیر، بر اساس تأثیر افلاطون از تقسیم‌بندی حکومت‌ها در اندیشه‌های اتانس (هوتن)، مگابیزوس (بغابوخش یکم) و داریوش در اجلاس هفت خاندان بزرگ پس از مرگ کورش که به ترتیب نمایندهٔ دموکراسی، اریستوکراسی و پادشاهی بودند و گزارش آن را هرودوت در تاریخ خود آورده و افلاطون بر همان اساس تقسیم‌بندی خویش از انواع حکومت‌ها را شرح داده است، و نیز تحلیل کسانی مانند ولفگانگ کناوت و سموئیل کندی ادی مدعی این شده است که ایران باستان خاستگاه نه تنها سیاست عملی، که سیاست نظری است. همچنین وی در کتاب فوق بحثی نظری را پیرامون ویکی‌پدیا با عنوان «دموکراسی ویکی‌پدیایی» مطرح کرده است.

بازنشر مقالات

مقالات فلسفی مهدی فدایی مهربانی توسط این موسسات در ایران بازنشر شده است: