طغاتیمور
شاهزادگان ایلخان مغول
سکه طغاتیمور.jpg
سکه متعلق به طغاتیمور از بازماندگان ایلخانی است که در اسفراین ضرب گردیده است
پس از ابوسعید
دودمان ایلخانان

طغاتیمور خان یا طغای تیمور خان یا تغا تیمور خان یکی از شاهزادگان مغول است که پس از مرگ واپسین پادشاه مغول ابوسعید بهادرخان در دوره ایلخانان رویارو با پشتیبانی بزرگان مغول خراسان ادعای ایلخانی کرد.

تغاتیمور تا سال ۷۳۳ (قمری) از ملازمان ابوسعید بهادرخان (در غرب ایران) بود. در این سال پدرش «سودی کاون» در می‌گذرد و او به دستور ابوسعید به خراسان رفته و در آنجا اقامت می‌گزیند. پس از ۳ سال یعنی ۷۳۶ (قمری) ابوسعید (ظاهراً در پی مسمومیت) می‌میرد. در زمانی کمتر از چند ماه پس از مرگ ابوسعید ، آنگاه که ارپاگان، موسی‌خان و محمد خان عنوان ایلخانی را بر خود می‌نهند، تغاتیمور نیز به جمع مدعیان ایلخانی می‌پیوندد. با این تفاوت که او در خراسان بود و تبارش به جوجی قسار (برادر چنگیز) می‌رسید ولی ۳ تن دیگر در آذربایجان و پیرامون آن بودند و تبارشان به چنگیز می‌رسید. تغاتیمور ۲ بار به سمت غرب ایران یعنی سلطانیه و عراق عجم لشکر کشید اما هر ۲ بار ناکام بود. علت اصلی ناکامی‌اش هم عدم استقبال امرای مغول غرب ایران از او بود. پس از این ناکامی‌ها با اینکه تغاتیمور دست از ادعای ایلخانی نکشید اما تلاش برای افزایش قدرت را هم کنار گذاشت و به خراسان و گرگان بسنده کرد.

دورهٔ پادشاهی او ۱۷ سال یعنی از ۷۳۷ تا ۷۵۴ (قمری) ادامه داشت و سرانجام به دست «خواجه یحیی کرابی» امیر سربداران کشته شد.

جستارهای وابسته

نشان درگاه درگاه گرگان
نشان درگاه درگاه تاریخ

بن‌مایه