رابین ویلیامز
Robin Williams 2011a (2).jpg
رابین ویلیامز
نام اصلی رابین مک لورین ویلیامز
تولد ۲۱ ژوئیهٔ ۱۹۵۱(۱۹۵۱-07-۲۱)
شیکاگو، ایلینوی
والدین رابرت فیتزجرالد ویلیامز
مرگ ۱۱ اوت ۲۰۱۴ میلادی (۶۳ سال)
تیبورون، کالیفرنیا
علت مرگ خودکشی
محل زندگی شهرستان مارین، کالیفرنیا
ملیت  ایالات متحده آمریکا
پیشه هنرپیشه
سال‌های فعالیت ۱۹۷۲–۲۰۱۴
همسر(ها) والری ولاردی(۱۹۷۸–۱۹۸۸)
مارشا گریس(۱۹۸۹–۲۰۱۰)
سوزان اشنایدر (۲۰۱۱–۲۰۱۴)
فرزندان ۳ فرزند از جمله زلدا ویلیامز
تأثیرات کونن اوبراین، Frank Caliendo, دات فان، Jo Koy, گابریل ایگلسیاس، Alexei Sayle, ادی مورفی
تأثیرپذیرفته(‌ها) پیتر سلرز، ریچارد پریور، جاناتان وینترز، جرج کارلین، چاک جونز، اسپیک میلیگان
وب‌گاه رسمی

رابین مک‌لورین ویلیامز (به انگلیسی: Robin McLaurin Williams) (زاده ۲۱ ژوئیه ۱۹۵۱ – مرگ ۱۱ اوت ۲۰۱۴) بازیگر و کمدین آمریکایی بود. وی برندهٔ جوایز اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد، گلدن گلوب بهترین بازیگر مرد فیلم موزیکال یا کمدی، جایزه ساترن نقش اول مرد و گرمی شده بود.

وی در سن ۶۳ سالگی خودکشی کرد.

زندگی‌نامه

او در شیکاگو به دنیا آمد و در میشیگان بزرگ شد. پدرش رابرت فیتزجرالد ویلیامز از نژاد انگلیس و ولز و ایرلند بود.

نکته‌هایی از زندگی و فعالیت‌هایش

در ماه اکتبر سال ۱۹۹۷ در رتبهٔ ۶۳ از فهرست «صد ستارهٔ برتر تاریخ سینما» مجلهٔ «امپایر» قرار گرفت. البته همان سال نشریهٔ «اینترتینمنت ویکلی» او را به عنوان «بامزه‌ترین مرد زندهٔ جهان» انتخاب کرد.

او، رابرت دنیرو و فرانسیس فورد کوپولا (که از همسایگانش بود) مالک رستوران روبیکن در سان فرانسیسکو هستند.

در طول تولید فهرست شیندلر (۱۹۹۳) استیون اسپیلبرگ بارها با او تماس گرفت و صدای او را روی بلندگو گذاشت تا ویلیامز بتواند برای بازیگران و عوامل فیلمش جوک تعریف کند و حال‌وهوای آن‌ها را تغییر بدهد. ویلیامز اغلب از شخصیتش در کارتون علاءالدین بهره می‌برد.

در ماه مارس ۲۰۰۹ با موفقیت عمل قلب باز را پشت سر گذاشت و از آن پس گیاه‌خوار شد.

در سپتامبر ۲۰۰۶ با سلامت کامل از مرکز توان‌بخشی درمان اعتیاد به الکل مرخص شد. او پیش از این در دههٔ ۱۹۸۰ هم یک بار بر اعتیادش به مواد مخدر و الکل غلبه کرده بود.

یک بار جیمز لیپتن از او پرسید که وقتی وارد بهشت می‌شود از خدا چه درخواستی دارد که پاسخ داد: «یک صندلی در ردیف اول کنسرت وولفگانگ آمادئوس موتزارت و الویس پریسلی.»

شمایل‌های کمدی زندگی او، جاناتان وینترز و ریچارد پریور بودند.

زندگی هنری

فعالیت‌های رابین ویلیامز، بیشتر در سینما، تلویزیون و تئاتر بود. او با اجرای نقش در مجموعه تلویزیونی مورک غریبه به اوج شهرت دست یافت.

فیلم‌شناسی

مرگ

جسد ویلیامز در خانه‌اش در منطقه غیرصنعتی تیبورون، کالیفرنیا، حوالی ساعت ۱۱:۵۵ صبح در تاریخ ۱۱ اوت ۲۰۱۴ پیدا شد و مرگ او رسماً در ساعت ۱۲:۰۲ بعد از ظهر در سن ۶۳ سالگی تأیید شد. پلیس کالیفرنیا تأیید کرد دلیل مرگ رابین ویلیامز، خودکشی بوده است. ویلیامز از افسردگی شدید رنج می‌برد. او خود را در ویلایی که همراه همسرش در آن زندگی می‌کرد، حلق‌آویز کرد. وی در چند سال اخیر از افسردگی رنج می‌برد و خود به صراحت از مصرف کوکائین و الکل سخن می‌گفت، چند بار نیز برای ترک به مواد مخدر تلاش کرده بود. و با توجه به گفته‌های ناشر رابین ویلیامز نیز، او قبل از مرگ از افسردگی رنج می‌برده است، اگرچه این ناشر گزارش‌های مبنی بر خودکشی ویلیامز را قبول نکرده است. آزمایش پزشکی قانونی و تست سم شناسی برای ۱۲ اوت برنامه‌ریزی شده است. یک ماه پیش، ویلیامز خود را به مرکز درمان اعتیاد «هازلدن» در لیندستروم، مینه‌سوتا برای ادامه موارد اعتیاد به الکلش معرفی کرده بود. سوزان اشنایدر، همسر رابین ویلیامز گفته است که او در زمان مرگ به پارکینسون مبتلا بود. سوزان اشنایدر گفت که بیماری پارکینسون همسرش در مراحل اولیه بود، ولی او هنوز آمادگی لازم را برای اعلام عمومی ابتلایش به این بیماری نداشت. مقام‌های ایالت کالیفرنیا می‌گویند در آزمایش‌هایی که در پی خودکشی رابین ویلیامز از جسد او به عمل آمد، نشانی از الکل یا مواد مخدر دیده نشده است.

واکنش‌ها به درگذشت این هنرمند

باراک اوباما رئیس جمهور وقت آمریکا در پیامی که در توییتر وی منتشر شد، نسبت به مرگ رابین ویلیامز چنین ابراز تأسف کرد: «او ما را به خنده واداشت. به گریه واداشت. او توانست در نهایت همه عناصر روح انسان را به تأثر وادارد.»

همسر ویلیامز، سوزان اشنایدر اظهار داشته است که: «من همسرم و بهترین دوستم را از دست داده‌ام، در حالی که دنیا یکی از محبوب‌ترین و زیباترین انسان‌هایش را از دست داد. من به کلی دل شکسته هستم.»

مشاهیر به ادای احترام به ویلیامز پرداختند، از جمله همکار کمدینش استیو مارتین که در توییتر خود نوشت: «نمی‌توانم حیرت‌زده تر از این شوم که رابین ویلیامز، استعداد بزرگ، همکار و روح واقعی از دست رفته است.»