نگرش‌های دینی پیرامون مسئله خودارضایی در سراسر جهان متفاوت هستند. برخی ادیان آن را از نظر روحی زیان‌بار و برخی دیگر بی‌ضرر و برخی دیگر نیز موضعشان پیرامون خودارضایی برپایه موقعیت تعیین می‌شود. به طور مثال برخی ادیان آن را مجاز می‌دانند اگر به منظور دست‌یابی به خودلگامی جنسی یا به منظور یک کشف و شهود سالم انجام گیرد ولی چنانچه این عمل با نیت بدانجام شده و به یک نوع اعتیاد رفتاری در فرد بدل شود، آن را حرام می‌دانند.

ادیان ابراهیمی

خوانش غالب کتاب مقدس

داستان اونان در کتاب مقدس در طول تاریخ به خودارضایی و تحریم آن نسبت داده می‌شده اما عمل جنسی توضیح داده شده در این داستان، نزدیکی منقطع و نه خودارضایی است. هیچ حکم واضعی مبنی بر این که خودارضایی گناه باشد در کتاب مقدس نیست.

تحریم عمل اونان بدین سبب بود که در زمان پیش از شکوفایی عمل تصور بر این بود که کودک در اسپرم مرد قرار دارد؛ همان‌گونه که گیاه در دانه گیاه.

ایلون ان. راشکُو می‌گوید: «اینکه آیا خودارضایی در کتاب مقدس ابری، یک عمل جنسی منفی در نظر گرفته شده یا نه، مورد پرسش است.» و لاویان ۱۵:۱۶ «به انزال، و نه شرایط منتج به آن اشاره دارد.» جونز و جونز با استناد به دیدگاه جیمز آر جانسون در رابطه با خودارضایی در کتاب مقدس، می‌گویند: «خودارضایی یا احتلام بایستی به عنوان یک تجربه جنسی در تنهایی و با شرط پاکیزگی در نظره گرفته شود؛ نه یک مسئله اخلاقی.»

مسیحیت

امروزه مسیحیان کاتولیک و ارتدکس‌های شرقی خودارضایی را گناه می‌دانند ولی پروتستان‌ها آن را گناه نمی‌پندارند.

کالوینیسم

کالوینیست‌ها به سبب ایمان محکمی که به آموزه‌های اخلاقی کتاب مقدس دارند، شهره‌اند. قطعاً «کلیساهایی که در سنت‌های کالوینیستی رشد کرده‌اند، استانداردهای رفتاری بالاتری دارند.»

در سوئیس، خداشناسان کالوینیست، مایکل کورنوز، کارولینا کوستا، و جین چارلز بیچت، همگی ازعان می‌کنند که خودارضایی گناه نیست اگر با پورنوگرافی همراه نباشد.

به همین صورت، مهم‌ترین کلیسای کالوینیست فرانسه، لوراتویر دو لوور، واقع در پاریس نیز بر این باور است که خودارضایی گناه نیست اگر به عنوان عملی عصیان‌گرانه علیه خدا و یا اعتیادآور صورت نگیرد.

در گزارشی به سال ۱۹۹۱ در مجله هیومن سکشوالیتی کلیسای پرزبیترین آمریکا اعلام داشت «کلیساها می‌بایست نگرش منفی شکل گرفته در طول تاریخ نسبت به مسسله خودارضایی را کنار گذاشته و آن را به مثابه یک عمل جنسی طبیعی بپذیرند.»

با این حال کالوینیست‌ها مخالف «لمس جنسی» (شامل آمیزش جنسی بی‌دخول) میان زوج‌های ازدواج نکرده هستند؛ حتی اگر آن دو نامزد هم باشدند. چراکه این کار را گونه‌ای زنای غیر محصنه می‌دانند.

متدیسم

کلیسای متحد متدیست موضع‌گیری رسمی‌ای در رابطه با خودارضایی ندارد.

طبق عقائد کلیسای متحد در استرالیا: « بخش مهمی از کشف جنسی دوران کودکی و نوجوانی است. خودارضایی نباید به عنوان انگ در نظر گرفته شود.»

مننیت‌ها

در مقاله‌ای به سال ۲۰۱۱ در مجله مننیت کانادایی آمده که آنابابتیت‌ها همواره در طول تاریخ نگرش منفی‌ای نسفت به سکس داشته‌اند اما «اما خودارضایی یک تجربه رایج جنسی در میان گروه‌های سنی، فرهنگی، جنسی و مجردها و متاهل‌هاست … جستن لذت در بدنی که خداوند به ما اعطا کرده بسیار خوب است … [اما] اگر این عمل کسی را از راه خدا دور کند، آن شخص برای رضای خدا نباید دیگر آن عمل را انجام دهد. با این حال ما باید بار گناهی را که این عمل در طول تاریخ با خود داشته را از آن برداریم.» (این مقاله همچنین بیان می‌کند که آنابابتیست‌ها می‌بایست متعهد شوند که از پورنوگرافی به دلایل گوناگون دوری کنند).

اسلام

در مذهب سنی، باورهای متفاوتی پیرامون مجوز عمل خودارضایی (عربی: استمناء‎) وجود دارد. این عمل جنسی، همچون دیگر اعمال جنسی خارج از ازدواج، در مذهب شیعه، حرام است با این مبنی که این عمل باعث می‌شود تمرکز فرد بر نماز از بین برود؛ و در جسم و روان شخص اثرات مخرب زیادی بر جا می‌گذارد. همچنین امام ملک اهل تسنن نیز این کار را حرام می‌داند. با این حال طبق نظر سه تن از امامان اهل تسنسن، انجام خودارضایی اگر به منظور پیش‌گیری از ارتکاب به زنای محصنه باشد، جایز است. در اسلام حمام رفتن پس از هر گونه خروج منی از بدن واجب است.

شاهدان یهوه

شاهدان یهوه معتقدند که خودارضایی عادتی است که انسان را «به گونه‌ای ناپاکشی» و «فساد روانی» دچار می‌کند.

کلیسای متحد خدا

طبق نظر کلیسای متحد خدا: «عشق جنسی برترین عشق میان زن و شوهر است و تنها در صورت استفاده از اندام‌های جنسی در این مورد است که خدا خشنود خواهد شد.» این کلایسا همچنین می‌گوید که طبق ۱ قرنتی ۶:۱۶٬۱۸، هر عمل جنسی خارج از ازدواج به شدت جزا داده خواهد شد و طبق متیو ۵:۲۷–۳۰ در نگاه کلیسا حتی سکس‌اندیشی کافی است تا کسی به این سبب گناه‌کار بدانند. این کلیسا اعضایش را به «دراختیارگیری و کنترل افکار و اعمالشان» توصیه می‌کند.

ویکا

ویکا همچون دیگر ادیان، طیف گوناگونی از عقاید در رابطه با خودارضایی، از آزادی‌خواه گرفته تا محافظه‌کار دارد. عموماً ویکا غیرجزم‌گرا بوده و هیچ حکمی در فلسفه این دین نیست که خودارضایی را منع کرده باشد. برعکس در اخلاقیات ویکایی، انسان مسوول هرگونه عمل جنسی است که مرتکب می‌شود.

زردتشی‌گری

کتاب مقدس زرتشیان یا اوستا، با تأکیدی که بر پاکیزگی جسمی دارد، خودارضایی را در فهرست گناهان غیرقابل بخشش قرار می‌دهد. در آیه ۲۶ تا ۲۸ فرگرد هشتم، بخش پنجم وندیداد آمده است:

ای خالق جهان مادی، ای تو تنها مقدس! اگر مردی بی‌اختیار بذرهایش را بیرون بریزد، جزای وی چه خواهد بود؟

اهورا مزدا چنین پاسخ می‌دهد: 'هشتصد ضربه شلاق با آسپاهه-آسترا، هشتصد شلاق هم با سرَئوشو کارانا.'

ای خالق جهان مادی، ای تنها مقدس! اگر مردی به اختیار خود بذرهایش را بیرون بریزد، جزای وی چه خواهد بود؟ کفاره این عمل چه خواهد بود؟ راه پاک شدن از این [گناه] چه خواهد بود؟

اهورا مزدا چنین پاسخ می‌دهد: 'برای چنین عملی، هیچ جزای درخوری نیست، هیچ کفاره‌ای نیست، هیچ‌گونه نمی‌توان [گناه] آن را پاک کرد. این عمل تخلفی است که هیچ کفاره‌ای برایش وجود ندارد، تا ابد.'

پس چه هنگام چنین است؟

'هنگامی که گناه‌کننده پیرو قوانین مزدا بوده باشد یا آن قوانین را تعلیم دیده باشد. اما اگر فردی معتقد به قوانین مزدا نبوده و تعیلیمی در این رابطه ندیده باشد، آن‌گاه قوانین مزدا این گناه را از گردنش برمی‌دارد؛ اگر وی خود به عملش اعتراف کند و قول بدهد هرگز چنین عمل ممنوعی را دیگر مرتکب نشود.

کتاب‌شناسی

جستارهای وابسته