{{#مختصات:}}: بیش از یک برچسب اولیه در هر صفحه نمی‌تواند داشته باشد

جنگ در اوستیای جنوبی (۲۰۰۸)
بخشی از ستیزه گرجستان-اوستیا
Georgia, Ossetia, Russia and Abkhazia (fa).svg
موقعیت اوستیای جنوبی در گرجستان
زمان ۷ اوت ۲۰۰۸ – تا ۱۶ اوت ۲۰۰۸
مکان گرجستان
نتیجه پیروزی اوستیا
تغییرات سرزمینی گرجستان کنترل قلمروهایی در آبخاز و اوستیای جنوبی را از دست داد.
جنگندگان
Flag of South Ossetia.svg اوستیای جنوبی
روسیه روسیه
Flag of Abkhazia.svg آبخازیا (در دره کودوری وارد عمل شد)

روسیه قزاقهای جدایی طلب
Flag of Abkhazia.svg داوطلبان آبخازیا در اوستیای جنوبی

گرجستان گرجستان
Military Professional Resources Logo.svg MPRI
>
فرماندهان
Flag of Abkhazia.svg ادوارد کوکویتی
روسیه دیمیتری مدودف
روسیه آناتولی سردیوکوف
روسیه مارات کلاخمتوف
Flag of Abkhazia.svg سرگی باگاپش
گرجستان میخائیل ساکاشویلی
گرجستان داویت کزراشویلی
گرجستان زازا گوگاوا

جنگ در اوستیای جنوبی در ماه اوت ۲۰۰۸ پس از روزها نبرد سنگین میان نیروهای گرجی و استقلال‌طلبان اوستیای جنوبی آغاز شد. پس از اعلام آتش‌بس در تاریخ ۷ اوت نیروهای ارتش گرجستان در عملیات غافلگیرانه‌ای چخینوالی مرکز جمهوری غیررسمی اوستیای جنوبی را تحت تصرف نیروهای خود قرار داد. این عملیات واکنشی نسبت به حملات منتسب به نیروهای جدایی‌خواه اوستیای جنوبی به روستاهای گرجستان بود. در ۸ اوت روسیه در واکنش به این حملهٔ گرجستان، نیروهای خود را در مرز با اوستیا قرار داد و تانک‌های خود را وارد شهر چخینوالی کرد.

دمیتری مِدوِدف، رئیس جمهور وقت روسیه، این اقدام روسیه را در جهت دفاع از شهروندان روسی ساکن اوستیای جنوبی عنوان کرد. میخائیل ساکاشویلی رئیس جمهور گرجستان اعلام کرده‌است که گرجستان از خود در برابر حملات روسیه دفاع خواهد کرد. در این بین گرجستان اعلام کرد که هواپیماهای جنگی روسیه فرودگاه بین‌المللی تفلیس در حومه این شهر را بمباران کرده‌اند.

روسیه همچنین ناوهای جنگی خود را به بنادر گرجستان در حاشیه دریای سیاه اعزام کرد. همچنین چهار افسر روسی نیز توسط گرجستان دستگیر شدند.

پس‌زمینه

اهالی اوستیا اقلیت قومی مجزا از گرجستان می‌باشند که در کنار رودخانه دون زندگی می‌کنند. اوست‌ها یا آسی‌ها هستند که خود در زبان خود قوم خود را ایرنی می‌نامند. نیای آن‌ها آلان‌ها بودند و زبان آسی نیز از زبان‌های ایرانی شاخه خاوری است. آسی‌ها پس از حمله نیروهای مغولی در سدهٔ سیزدهم میلادی، از دیگر سرزمین‌های قفقاز رانده شده و به اوستیای کنونی آمدند بخشی از آنها در اوستیای شمالی و گروهی دیگری در اوستیای جنوبی مستقر شدند. اوستیای جنوبی در بیشتر کشورهای جهان به عنوان قسمتی از گرجستان شناخته می‌شود. اوستیا جنوبی ۷۰٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد که از این تعداد (حدود ۱۴ هزارنفر) آن‌ها را اقلیت گرجی‌تبار تشکیل می‌دهند. وسعت این منطقه از لحاظ مقایسه ۱٫۵ برابر کشور لوگزامبورگ می‌باشد. در سال‌های ۱۹۹۲–۱۹۹۱ درگیری‌های برای استقلال از گرجستان در اوستیا روی داد که منجر به مرگ ۲٬۰۰۰ نفر شد. علت این درگیری‌ها تلاش مردم اوستیای جنوبی برای اتحاد با منطقه خویشاوند خود، (اوستیای شمالی) و علیه پذیرفتن شهروندی گرجستان بود.

پس از رسیدن به یک توافقنامه صلح در سال۱۹۹۲ از هرکدام از کشورهای روسیه و گرجستان ۵۰۰ نیرو مسئولیت تأمین صلح را درغالب نیروی حافظ صلح بر عهده گرفتند. گرجستان نیروهای حافظ صلح روسیه را متهم به جانبداری از جدایی‌طلبان اوستیای جنوبی می‌کند اگرچه روسیه این موضوع را رد می‌کند. پس از برقرای صلح درگیری‌های پراکنده‌ای بین نیروهای گرجستان و جدایی‌طلبان رخ داد. میخائیل ساکاشویلی به مردم اوستیا جنوبی وعده اختیارات خاص به این منطقه در غالب یک دولت فدرال داده‌است ولی جدایی‌طلبان خواستار استقلال کامل این منطقه از گرجستان می‌باشند. برخی منابع خبری اعلام کرده‌اند که بیش از نیمی از جمعیت اوستیای جنوبی گذرنامه روسی دارند دمیتری مدودف این رقم را حدود ۹۰ در صد ساکنان اوستیا دانسته و آمادگی روسیه را برای حمایت از شهروندان خود اعلام کرده‌است.

جنگ اطلاعاتی

درگیری‌های دوطرف به جنگ اطلاعاتی نیز کشیده شد. وب‌گاه اینترنتی بانک ملی گرجستان مورد حمله هکرها قرار گرفت و صفحه اصلی آن حذف گشت و صفحه حاوی نگارخانه از دیکتاتورهای قرن بیستم جایگزین شد. وب‌گاه‌های خبری گرجستان نیز مورد حملات اینترنتی قرار گرفتند و رخنه‌های اینترنتی به وب‌گاه وزارت دفاع گرجستان صورت گرفت. در ابتدا هردو وب‌گاه بانک ملی گرجستان و وزارت امور خارجه گرجستان به ناچار خاموش شدند ولی در نهایت دوباره آغاز به کار کردند. در نقطه مقابل دولت گرجستان از پخش برنامه‌های تلویزیونی روسیه جلوگیری کرد همچنین وبسایت وزارت دفاع روسیه و وزارت انرژِی توسط هکرهای گرجی هک شد و پرچم وزارت دفاع گرجستان بروی صفحه قرار گرفت … چندبن وب‌گاه اینترنتی حامی روسیه نیز در گرجستان مسدود شد ولی پس از صلح این وب‌گاه‌ها دوباره به حالت فعال بازگشتند. اگر چه این حملات اینترنتی درای سابقه نیز می‌باشد در آوریل سال ۲۰۰۷ میلادی حمله هکرهای روسی به سایتهای جمهوری‌های خود مختار خودمختار، سیستمهای انتقال داده در این جمهوری‌ها را با اختلالات گسترده‌ای مواجه کرد. دلیل این امر ناراحتی و اعتراض این هکرها به برداشتن بنای یادبود جنگ جهانی دوم شوروی سابق از مرکز شهر تالین پایتخت جمهوری استونی بود.

واکنش بین‌المللی

با وجود آغاز این جنگ دبیر کل ناتو اعلام داشت که تعهد این سازمان مبنی بر عضویت آتی گرجستان در این سازمان همچنان به قوت خود باقی است. وی افزود ناتو، به درخواست‌های گرجستان برای کمک، به صورت اضطراری رسیدگی می‌کند. دولت روسیه با تمایل گرجستان برای پیوستن به ناتو به شدت مخالف است. همچنین ناتو به علت حمله روسیه به گرجستان از پذیرفتن یک کشتی روسیه برای شرکت در مانور نظامی بین‌المللی در دریای مدیترانه خودداری کرد. دولت روسیه آمریکا رامتهم به آموزش و حتی شرکت در این جنگ کرد ولی آمریکا ضمن رد این اتهامات اعلام کرد که مستشاران نظامی آمریکا برای آموزش آن دسته از سربازان گرجی که طبق برنامه قرار است به عراق اعزام شوند، درگرجستان بوده‌اند. همچنین پس از رسیدن به آتش‌بس شکننده در این جنگ شماری از اعضای اتحادیه اروپا خواهان اعزام نیروهای پاسدار صلح به اوستیای جنوبی، در چارچوب واحدی از پاسداران بین‌المللی صلح شدند. با شدت گرفتن درگیری روسیه و گرجستان دونالد تاسک، نخست وزیر لهستان اعلام کرد که اقدامات روسیه در گرجستان احتمال امضای توافق‌نامه موشکی این کشور با آمریکا را تقویت می‌کند. در نهایت دولت لهستان این توافقنامه را امضا نمود که بر اساس آن به آمریکا اجازه ایجاد سپر موشکی در درون مرزهای این کشور داده می‌شود امضای این قرار داد خشم روسیه را برانگیخت.

در این بین دولت اکراین نیز اعلام کرد که کشتی‌ها ناوگان دریایی روسیه که بندر سواستوپل در کرانه‌های دریای سیاه و در خاک اوکراین را به منظور جنگ میان روسیه و گرجستان ترک کرده‌اند، برای ورود مجدد باید از دولت این کشور اجازه بگیرند دولت روسیه این موضوع را ناقض توافقنامه دوطرف دانست آنگلا مرکل، صدراعظم وقت آلمان ضمن آنکه خواهان خروج نیروهای روسی از خاک گرجستان شد به نشانه همبستگی با گرجستان اعلام کرد که از عضویت گرجستان در ناتو حمایت خواهد کرد.

تلاش‌ها برای ایجاد صلح

پس از آنکه دولت فرانسه پیشنهاد صلحی را به دوطرف درگیری‌ها پیشنهاد کرد میخائیل ساکاشویلی، رئیس جمهور گرجستان اعلام کرد که او این طرح آتش‌بس را امضاء کرده‌است. علاوه براین روسیه نیز قرارداد صلح پینشنهادی فرانسه برای صلح با گرجستان را امضا کرد. طبق این قرارداد صلح، نیروهای روسیه باید خاک گرجستان را ترک کنند اما سرگی لاوروف، وزیر امور خارجه روسیه اعلام کرد که که نیروهای روسیه، تا زمانی که لازم باشد در گرجستان می‌مانند و از تعیین جدول زمانی برای خروج نیروهای روسی از خاک گرجستان خودداری کرد. مطابق با این توافقنامه که دارای ۶ بند بوده و توسط دوطرف درگیری امضاء شده‌است نیروهای روسیه باید به پایگاه‌ها و مواضعی بازگردند که پیش از آغاز درگیری‌های در آن‌ها مستقر بودند، دیمتری مدودیف، رئیس جمهوری روسیه نیز اعلام کردکه نیروهای روسیه در ۱۸ اوت ۲۰۰۸ خروج از خاک گرجستان را آغاز خواهند کرد. این توافقنامه آتش‌بس شش ماده‌ای یشنهاد شده توسط فرانسه شامل توقف فوری جنگ، احترام به حاکمیت گرجستان در منطقه مورد مناقشه و برقراری مجدد وضعیت پیشین حاکم بر منطقه می‌شود.

بر اساس این توافقنامه، نیروهای صلح بان روسی، و نه نیروهای اعزامی این کشور پس از شروع درگیری‌ها، اجازه خواهند داشت که در مناطق اوستیای جنوبی و ابخازیا حضور داشته باشند. در ۱۹ اوت تبادل اسیران بین گرجستان وروسیه آغاز شد در اولین مرحله از این تبادل پانزده سرباز گرجستانی با ده سرباز روسی مبادله شدند. با وجود آنکه روسیه طرح صلح پیشنهادی فرانسه را پذیرفت و خروج از خاک گرجستان را آغاز کرد ولی اعلام کرد که دو منطقه جدایی طلب اوستیای جنوبی و آبخازیا، دیگر به هیچوجه نمی‌خواهند بخشی از خاک گرجستان باشند. در پی فرایند صلح روسیه اعلام کرد که برای پذیرش یک‌صد ناظر اروپایی برای سفر به گرجستان و نظارت بر عقب‌نشینی نیروهای روسی از گرجستان آمادگی ندارد. در همین حال، الکساندر بورتنیکوف، رئیس سرویس امنیت فدرال روسیه، گرجستان را به توطئه برای انجام حملات تروریستی در این کشور متهم کرد.

اثرات

استقلال اوستیا و آبخازیا

پس از رسیدن به صلحی ناپایدار و پایان درگیری‌ها، دیمتری مدودف در نطقی تلویزیونی، استقلال جمهوری‌های اوستیای جنوبی و آبخازیا را به رسمیت شناخت. دوما روسیه نیز پس از این سخنان مدودف، رأی به استقلال این دو منطقه داد. روسیه همچنین اعلام کرد که به این دو منطقه کمک نظامی خواهد کرد. همزمان شورای امنیت سازمان ملل درخواست نمایندگانی از اوستیای جنوبی و ابخازیا، برای سخنرانی در نشست این شورا را نپذیرفت اعضای گروه هفت نیز این اقدام روسیه را تقبیح کردند. کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای نیز از این اقدام روسیه حمایت نکردند و بر یکپارچگی خاک گرجستان تأکید کردند. اتحادیه اروپا نیز طی بیانه‌ای ضمن تقبیح این اقدام روسیه، اعلام کرد که آینده روابط روسیه و اتحادیه اروپا به سرنوشت آتش‌بس بین روسیه و گرجستان وابسته است.

اثرات اقتصادی

دولت گرجستان اعلام کرد که آسیب وارده از این جنگ به گرجستان یک میلیارد دلار بوده‌است؛ این درحالیست که بودجه گرجستان تنها سه میلیارد دلار می‌باشد. این جنگ باعث کاهش رشد اقتصادی گرجستان شد. رشد اقتصادی این کشور در سال‌های ۲۰۰۶ و ۲۰۰۷ بین ۱۰ تا ۱۲ درصد بود. پس از تشدید تنش‌ها میان روسیه و غرب بر سر درگیری‌های گرجستان، روسیه اعلام کرد آماده‌است که برخی توافق‌ها ازجمله واردات گوشت مرغ و خوک را که در چارچوب مذاکرات برای پیوستن به سازمان تجارت جهانی حاصل شده بود را قطع کند. همچنین در پی اجازهٔ ترکیه برای ورود ناوهای آمریکا به دریای سیاه روسیه و ترکیه علیه یکدیگر محدودیت‌های گمرکی وضع کردند.

محکومیت گرجستان برای آغاز جنگ، انتقاد از روسیه بخاطر تحریک

در گزارشی که به دستور اتحادیه اروپا دربارهٔ جنگ گرجستان و روسیه تهیه شد، گرجستان در شروع جنگ با گلوله‌باران اوستیای جنوبی در تاریخ ۷ اوت ۲۰۰۸، مقصر شناخته شده‌است؛ ولی هم‌چنین گفته‌شده که اقدام گرجستان در پی یک دوره طولانی اقدامات تحریک‌آمیز و فشار مداوم از جانب روسیه بوده‌است.

جستارهای وابسته