شمعهای روشن شده برای شبات.

اعیاد یهودی (ימים טובים) (یامیم طوویم، روزهای خوب) عیدهایی هستند که یهودیان در طول سال آنها را جشن می‌گیرند. منبع این اعیاد کتاب مقدس، نوشتارهای حاخامها است.

پیش زمینه

تقسیم بندی

اعیاد یهودی به چند دسته تقسیم می‌شوند:

لغتهای مورد استفاده

  • یوم طوو (יום טוב)yom tove به عیدهایی که دارای منشاء در کتاب مقدس هستند اطلاق می‌شود. این اعیاد روش هشانا، یوم کیپور، اولین روز سوکوت، اولین و آخرین روز پسح و هستند.
  • موعد (מועד) به صورت جمع موعدیم (מועדים) به سه عید زیارت، پسح، شاوعوت و سوکوت اطلاق می‌شود.
  • حگ (חג) به صورت جمع حگیم (חגים) که به جای یوم طوو و موعد استفاده می‌شود. این لغت برای حنوکا و پوریم نیز استفاده می‌شود.
  • تعانیت (תענית) به صورت کمتر رایج صوم (צום) به روزهای روزه اطلاق می‌شود. این روزه‌ها معمولاً دارای منشاء ربانی هستند.

اعیاد یهودی

شبات (שבת)

یا روز شنبه در دین یهودی حالت یک عید را دارد که روز هفتم هفته است. شبات در قبل از غروب خورشید روز جمعه شروع شده و شروع آن با روشن کردن شمع و قرائت قیدوش بر روی ظرف شراب مشخص می‌شود. شبات در شب روز شنبه به پایان می‌رسد و پایان آن توسط دعای هودالا مشخص می‌گردد. در شبات کارهای زیر انجام می‌شود:

  • قرائت تورات
  • اضافه کردن مصاف به عبادت روزانه
  • مصرف کردن سه وعده غذا که معمولاً بهتر و مفصلتر از غذای روزهای عادی است.
  • عدم انجام کارهای ممنوع طبق شریعت یهود.


روش حودش یا ماه نو

روش حودش (ראש חודש) (راس ماه) یک عید جزئی است که در روز اول هر ماه اتفاق میفتد.

روش هشانا (راس السنه)

سلیخوت

ماه ایلول که قبل از روش هشانا است زمان توبه قلمداد می‌شود. از این رو دعای خاصی به نام سلیخوت به نماز روزانه اضافه میشوتد.

روش هشانا

  • عرو روش هشانا (۲۹ ایلول)
  • روش هشانا (۱-۲ تیشری)

بر اساس سنت یهودی روش هشانا (راس السنه، راس سال) یا روز به یاد آوردن (יום הזכרון، یوم هذیکارون) و یا روز داوری (יום הדין یوم‌هدین). در این روز خداوند به عنوان پادشاه است و هر کسی را بر اساس اعمالش مورد قضاوت قرار می‌دهد و برای او در سال بعد تصمیم می‌گیرد. این عید با یک میصوت خاص مرتبط است که دمیدن شوفار (شیپور) می‌باشد.


ده روز توبه

اولین ده روز ماه تیشری به عنوان ده روز توبه شناخته می‌شوند.

صوم گدلیا (روزه گدلیا)

  • روزه گدلیا (۳ تیشری)

روزه گدلیا (צום גדליה) یک عید جزئی یهودی است.

یوم کیپور

یوم کیپور مقدسترین روز سال برای یهودیان است. مهمترین اعمال این روز توبه و بازگشت به خداوند است. این کار با عبادت و روزه گرفتن انجام می‌شود.

سوکوت

  • عرو سوکوت :۱۴ تیشری
  • سوکوت: ۱۵-۲۱ تیشری

سوکوت یک عید هفت روزه است که به عنوان عید سایبان ها شناخته می‌شود. سوکوت یادآور زمانی است که قوم اسرائیل بر بیابان سرگردان بودند.

شمینی عصرت، سیمچا توراه

  • شمینی عصرت، ۲۲ تیشری
  • سیمحا توراه، ۲۳ تیشری

شمیتی عصرت روز بعد از پایان سوکوت است. شمینی در معنی لغوی به معنی هشت است.

حنوکا

  • عرو حنوکا، ۲۴ کیسلو
  • حنوکا، ۲۵ کیسلو.

داستان حنوکا (חנוכה) در کتاب اول و دوم مکابی نقل شده است. این کتابها قسمتی از تنخ نیستند بلکه جزو اضافات آن می‌باشند.

دهم طبت

دهم توت یک عید جزئی می‌باشد که در آن برای یادآوری محاصره اورشلیم روزه گرفته می‌شود.

پوریم

پوریم یادآور نجات یهودیان از توطئه‌هامان و پیروز شدن آنها بر دشمنانشان در امپراطوری پارس است.

پسح

پسح روز آزادی بنی اسرائیل از بردگی در مصر است. این عید یکی از سه عید مهم است که در کتاب مقدس مورد اشاره قرار گرفته است.

سفیرا

سفیرا ۴۹ روز بین پسح و شووت است.

لگ باعومر

لگ باعومر روز ۳۳ در ۴۹ روز سفیرا است.

شاوعوت

شاوعوت یا عید هفته‌ها یکی از سه زیارت یهودی است که در تورات ذکر شده است.

مرثیه برای اورشلیم، هفدهم تموز و نهم آو

دو عید هفدهم تموز و تیشا به آو یا نهم آو یادآور نابودی اورشلیم هستند. هفدهم تموز روزی است که دیوارهای اورشلیم برای اولین بار توسط رومیان گذشته شد. تیشابه آو روزی است که اورشلیم به صورت کامل توسط رومیان نابود شد.


جستارهای وابسته