اروپای جنوبی اصطلاحی است که عمدتاً برای توصیف همهٔ کشورهایی که در جنوب اروپا قرار دارند به‌کار می‌رود. با این حال، کاربردهای آن در زمان‌های گوناگون، شامل معنی‌های مختلفی نیز بوده‌است. مانند مفاهیم سیاسی، زبان‌شناسی و بافت فرهنگی و جغرافیای گیاهی یا اقلیمی. بیشتر کشورهای اروپای جنوبی با دریای مدیترانه هم‌مرز هستند.

التاريخ الثقافي والعرقي في جنوب أوروبا باللون الأصفر

تعریف جغرافیایی

از لحاظ جغرافیایی، اروپای جنوبی شامل نیمهٔ جنوبی قاره اروپا است. این تعریف نسبی است و مرزهای روشنی ندارد. کوه‌های آلپ و کوه‌های مرکزی متشکل از موانع طبیعی میان ایتالیا و فرانسه و بقیه اروپا.

کشورهای اروپای جنوبی از لحاظ جغرافیایی عبارت‌اند از:

شبه‌جزیره ایبری

شبه‌جزیره ایتالیا

شبه‌جزیره بالکان

دیگر مناطق

  • کرواسی (مناطق شمالی (اسلاونیا، زاگرب، مدیموری و زاگوری) گاهی اوقات به عنوان بخشی از اروپای مرکزی شناخته می‌شود)
  • قبرس (از لحاظ جغرافیایی بخشی از آسیا است، اما به دلایل تاریخی و فرهنگی در اروپا گنجانده می‌شود)
  • مالت (از جمله: گزو)
  • رومانی (دوبروی شمالی و گاهی والاچیا به‌عنوان بخشی از اروپای جنوبی در نظرگرفته می‌شوند. ترانسیلوانیا نیز گاهی اوقات به‌عنوان بخشی از اروپای مرکزی شناخته می‌شود)
  • صربستان (مناطق شمالی (وویوودینا، بلگراد شمالی) گاهی اوقات به عنوان بخشی از اروپای مرکزی شناخته می‌شود)
  • اسلوونی (منطقه پریمورسکا)

جغرافیای سازمان ملل

سازمان ملل متحد برای امور رسمی و انتشارات، کشورها را زیر مناطقی طبقه‌بندی می‌کند. جنوب اروپا، بر پایه تعریف سازمان ملل متحد، شامل کشورها و نواحی زیر است:

تعریف اقلیمی

نقشه اقلیمی اروپای جنوبی

اقلیم اروپای جنوبی همان اقلیم مدیترانه‌ای است، که به طور معمول با ویژگی‌های این منطقه شناخته می‌شود. در سرتاسر این سرزمین، مناظری مشابه زیر دیده می‌شوند:

  • تپه‌های خشک
  • دشت‌های کوچک
  • جنگل‌های کاج
  • درختان زیتون

منطقه‌هایی که از نظر اقلیمی جزو اروپای جنوبی در نظر گرفته می‌شوند:

زبان‌شناسی اروپای جنوبی

کشورهای اروپای جنوبی با زبان رسمی اصلی:

زبان‌های رومی

زبان‌های اسلاوی جنوبی

زبان یونانی

زبان‌های ژرمنی

زبان آلبانیایی

زبان‌های سامی

زبان‌های ترکی

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۱۵ ژوئیهٔ ۲۰۱۰.