آب‌ششهای یک ماهی تن که از پشت سر جداشده‌اش دیده می‌شود.

آب‌شُش نوعی اندام تنفسی که در بسیاری از جانوران آبزی، از جمله بعضی از کرم‌ها، تقریباً تمام نرم‌تنان و سخت پوستان، بعضی از لاروهای حشرات، همهٔ ماهیان، و شمار اندکی از دو زیستان وجود دارد.

بافت آبشش شاخه شاخه یا پر مانند، و به ویژه در نزدیکی سطح، سرشار از رگ‌های خونی است. این ساختار، تبادل اکسیژن و دی اکسید کربن را با آب پیرامون آبزی تسهیل می‌کند.

آبشش‌ها یا درون حفره‌هایی در بدن جانور محصورند که آب برای تبادل گازها با فشار از آنجا گذرانده می‌شود، یا اینکه همچون زائده‌ای از بدن جانور بیرون زده‌اند و در آب قرار می‌گیرند.

طرز کار

اکسیژن محلول در آب از درون دیواره های نازک آبشش ها می‌گذرد و وارد خون می شود. سپس آب از راه شکاف های آبشش خارج می شود.

منابع و پانویس‌ها

  • دانشنامه ایران، چاپ اول، جلد ۱، ص۱۴۹